Zoontje blij, ouders blij :-)

Waar ik de voorbije weken heb uitgehangen?

Wel, mijn zoontje (de tweede in een rij van drie kinderen) heeft zijn communie gedaan!
Nog niet zo lang geleden hoorden we dat hij zijn communie mocht doen, dus hebben we snel,snel zijn feestje in elkaar gebokst.
Hij wilde absoluut in het nieuwe huis feesten => RAMP!!!
Want daar was nog niets in orde (buiten de paar geverfde muren).

-Tussen het voltijds werken, de dagelijkse bezoekjes aan mijn zoon (hij verblijft sinds kort in een revalidatiecentrum, waar we hem gelukkig elke dag mogen gaan bezoeken, helaas helemaal niet in de buurt :-( , dus vele verloren uurtjes in de auto), de zorgen, de schuldgevoelens voor het afwezig zijn bij mijn andere kindjes, de dagelijkse trainingen van mijn man... -

Toch nog tijd gevonden voor heel het huisje in orde krijgen, alle kamers zijn in orde, de vloer is gelegd... Enkel de badkamer ontbreekt nog, maar we zijn nog niet aan het verhuizen, dus dat kan nog even wachten!

Na een mooie mis, waar we alle kinderen bewonderden om hun spontaniteit, het voorlezen, het zingen (en natuurlijk de mooie kleedjes)...

 heeft hij het feest van zijn leven gehad:
Lekkere frietjes van de frietkraam, Gekko de clown is op bezoek geweest en hij was omringd met veel familie en zijn vriendjes... (Alleen jammer dat papa moest voetballen, maar achja, dat hoort er ondertussen bij!)
Hij blij = wij blij

Enkele sfeerbeelden:

Mijn knap ventje!!

Een gezinsfoto met ons vijfjes? Ben je gek, er is altijd wel iemand die iets doet wat niet moet  ;-)

Zijn 'cadeautjes'tafel voordat de gasten arriveerden

Zo blij!!

De clown....

was heel grappig!!!

 Het kleed van mijn dochtertje heb ik zelf gemaakt.

Stof: Free Spirit - Novella
Patroon: SVDHZ, aangepast aan mijn smalle, lange bengel...

Hard werken...

In ons nieuw (oud) huisje...

Slaapkamer van de jongste!

Helpen, een echte werkman!! (muur van de living)

Kamer van de oudste zoon

 

 

 

 

Kamer van de dochter

In ons huidig huisje (nieuwbouw) zijn alle kamers in verschillende tinten geverfd. 
Voor dit huis hebben we (allé, vooral ik ;-) ) gekozen voor één KNALmuur en de rest van de muren zijn wit - behalve de kamer van de oudste zoon, hij koos resoluut voor blauw.


Het lijkt -stilletjesaan- te lukken.
Nu nog de vloer, de deuren,...

Binnen twee weken hebben we de communiefeest van onze zoon gepland, ik ben benieuwd ;-)

Drukte van jewelste...

Verbouwen, full-time werken en een zoontje in het ziekenhuis...
Dit zijn van die momenten waarop je later terugkijkt en jezelf afvraagt hoe je dit ooit overleeft hebt!!!

Maar we blijven positief: we zullen er geraken, helaas is het wel zonder enige vorm van
'naai'-ontspanning.

Zinnen verzetten, deel 2

Aangezien grote zus ( Cadeautje) en kleine broer (nog een cadeautje) aan het feesten waren en de papa onverwacht thuis was voor grote broer...
ben ik nog eens mijn zinnen gaan verzetten.

Enkele berichtjes terug kan je lezen dat we gaan verhuizen!
Wel, in ons nieuw huisje hebben we een grote inkomhal dat smeekt om een 'halkast' uit de Good Old Days... Een groot probleem, want nu hebben we enkel ingebouwde kasten, nog niet eens een commode of tv-kastje  ;-).  Buiten de zetel, kleren, slaapkamers en al de verzamelde spullen in de loop der jaren moeten we niets 'zwaars' verhuizen wegens geen meubels!

Een ideaal -ik-verzet-mijn-zinnen-moment, want ik heb er zelfs geen excuus voor nodig... Het is nu eenmaal een noodzaak.

Samen met mijn zusje ben ik voor de eerste keer naar de kringloopwinkel gegaan en ik heb prachtige stukken gevonden:

Een oude halkast die net in elkaar werd gezet toen ik binnenkwam. (Duidelijk HET LOT)

Een salontafeltje 

Zonder foto: een hoog kastje met wel tien schuiven ( te bekleden met stof à la Rok en Rol)

 en een commode/spiegelkast voor mijn zusje (= cadeautje van wel 2.5 euro ;-)

Grote plannen ondertussen!!

Een mooi grijs-turkoois laagje over de halkast (ja, ik durf dat :-) en een likje verf over de salontafel en in mijn hoofd zal het er schitterend uit zien...

Wie nieuwsgierig is over het kleurtje:kleur!!!  Niet de kast, enkel het kleurtje. Waarschijnlijk gaan we een klein tvmeubeltje in de besta-reeks met dat kleurtje kopen.

Pfff, het is moeilijk steeds positief te denken, dus ik ben blij dat ik mijn zinnen op deze manier kan verzetten!!

Grote veranderingen!!

Zeer grote veranderingen op til in ons gezinnetje...

Na een heel bewogen week ivm het slecht nieuws over de gezondheid van ons zoontje +  voor mij een full-time job,  hebben we opeens een aanbieding gekregen dat we niet kunnen weigeren...

Mijn ventje krijgt de kans om te promoveren op zijn werk! Hij wordt echt gewaardeerd!!!
Altijd fijn zo'n schouderklopje hé!
MAAR de promotie brengt ook een verhuis met zich mee... Wij kunnen dan beschikken over het huis langs het bedrijf.

Je kan begrijpen dat we ons hoofd al serieus gepijnigd hebben over al de voor-en de nadelen. Ons hoofd was sowieso al helemaal door elkaar geschud door het medische nieuws dat we gekregen hadden, dus was het vrij moeilijk...

We zijn met de kinderen eens gaan kijken naar het huis (is maar op een kleine 10km afstand) en ze waren op slag enthousiast  :-)  Mijn dochter was al aan het verbouwen en ze heeft haar eigen kamer al gekozen.
Daarop hebben we dan uiteindelijk onze beslissing gebaseerd! Zij zien het zitten, awel, dan wij ook!

Uiteindelijk kiezen we zelf waar onze prioriteiten liggen, nee? Die zijn bij ons al danig doorheen geschud, dus luisteren we voortaan naar ons buikgevoel, naar wat voor ons gezinnetje op dat moment het beste lijkt!
En beginnen met een schone lei, ergens anders en proberen onze zorgen achter te laten in ons 'oud huis', kan misschien (hopelijk) verfrissend werken!

Wat laten we achter?
Enkel materiële dingen en herinneringen... Die ons dierbaar zijn, maar die we zeker nooit zullen vergeten!
*Ons huisje, met liefde gebouwd, in april exact 8 jaar geleden dat we erin trokken (zo snel voorbijgevlogen)
*Een hele leuke verkaveling (doodlopend straatje) met ontzettend lieve buurtjes en buurkindjes (maar hé, een belletje of een smsje en in 10 minuutjes rijden staan we er terug)

Waarom heel dit verhaal?
Wel, je kan je voorstellen dat ik nu even -bijna- geen tijd zal hebben om te naaien...
dus vergeef het me als het eventjes stil blijft!!
Ik vrees dat ik voldoende te doen heb de komende weken/maanden.

Veel liefs,
Laura